Podczas ponad dekady istnienia Inwestycji dla Poznania braliśmy udział w codziennym życiu miasta uczestnicząc w dyskusjach na bieżące tematy. Jednocześnie prowadziliśmy szereg akcji tematycznych, których celem było zwrócenie uwagi władzą i mieszkańcom na kluczowe dla Poznania kwestie. Niektóre akcje miały charakter ciągły. Inne były organizowane incydentalnie z potrzeby chwili. Dzięki części udało osiągnąć się nam w 100% zamierzone cele, inne były dla nas niesamowitą przygodą. We wszystkie włożyliśmy dużo pasji, a wiele z nich bez jednoznacznych efektów wprowadziły nowe tematy do dyskusji o funkcjonowaniu Poznania.

Chcemy latać z Poznania! Widząc rozwijający się w Polsce rynek lotniczy w tym połączeń niskokosztowych po wstąpieniu naszego kraju do Unii Europejskiej i przystąpieniu do konwencji o otwartym niebie, postanowiliśmy w 2006 roku zachęcić władze miasta do wsparcia rozwoju Portu Lotniczego Ławica.

Jaki Poznań Główny? Przygotowując się do organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro 2012 postanowiono zrealizować ogromny program inwestycyjny, który miał odmienić obliczę Poznania. Jednym z jego elementów miała być budowa nowego Dworca Głównego. Bardzo szybko bo jeszcze w drugiej połowie 2007 roku PKP SA podjęło decyzję o realizacji inwestycji w ramach Partnerstwa Publiczno-Prywatnego. Założeniem było, że

Koncepcja Tramwaju na Naramowice przygotowana na potrzeby konsultacji społecznych organizowanych na początku 2015 roku. Kliknij aby otworzyć.

Tramwaj na Naramowice. Do lat 90-tych XX wieku Naramowice pomimo znajdowania się w granicach administracyjnych Poznania posiadały wiejski charakter. Likwidacja gospodarstw rolnych oraz decyzja o lokalizacji intensywnej zabudowy wielorodzinnej spowodowała szybki wzrost liczby mieszkańców. Przez prawie dwie dekady powstawały nowe inwestycje mieszkaniowe, a infrastruktura komunikacyjna pozostawała na tym samym poziomie. Jedynym sposobem na wyjazd z Naramowic była ul. Naramowicka. Wiecznie zapchana ulica sprawiała, że w korkach nie tylko samochody ale też zapewniające obsługę komunikacją miejską autobusy. W połowie pierwszej dekady XXI wieku przyjęto, że docelowym środkiem obsługi transportem zbiorowym będzie tras tramwajowa. Planowano, że będzie ona prowadzić od skrzyżowania ulic Garbary – Estkowskiego – Małe Garbary aż do pętli przy ul. Rubież po wschodniej stronie Naramowic. Kręgosłupem komunikacyjnym miała natomiast się stać ul. Nowonaramowicka. Postępująca urbanizacja Naramowic oraz skoncentrowanie miejskich inwestycji na przygotowaniach do organizacji Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej Euro 2012 odsuwające horyzontu realizacji jakichkolwiek usprawnień dla dzielnicy spowodowały nasilenie się problemu. Realizacja inwestycji przygotowujących Poznań do turnieju piłkarskiego nadwyrężyła budżet miasta. Przygotowując się do perspektywy budżetowej UE na lata 2014 – 2020 ówczesne władze miasta zaczęły szukać sposobu na odkorkowanie Naramowic. Skoncentrowani na rozwoju infrastruktury drogowe w obliczu braku środków na realizację Nowej Naramowickiej oraz tramwaju urzędnicy wymyślali coraz to nowe pomysły na rozwiązanie tego problemu. Głównym założeniem była budowa nowej arterii komunikacyjnej stąd też pojawiały się coraz to egzotyczniejsze propozycje, od trolejbusu przez buspasy na Nowonaramowickiej aż na wydzielonym systemie szybkiego autobusu typu BRT.

Koncepcja wykorzystania istniejącego wiaduktu kolejowego nad ul. Garbary.

Jako stowarzyszenie w sposób stanowczy włączyliśmy się w dyskusję nad docelowym rozwiązaniem komunikacyjnym dla Naramowic, przekonując do opcji tramwajowej jako najlepszej we wszystkich aspektach. Przygotowywaliśmy opracowania udowadniające, że prezentowane dane i informacje przez ówczesne władze mijają się z prawdą. Jednym z tych zagadnień była wysokość wiaduktu kolejowego nad ul. Garbary. Zebraliśmy również całe kalendarium kluczowych dat dla projektu Tramwaju na Naramowice pokazujące jak zmieniały się poglądy ówczesnych władz na tę inwestycję. Prowadziliśmy krytyczną analizę opracowań mających udowodnić optymalność budowy nowego systemu BRT zamiast tramwaju. Po wyborach samorządowych w listopadzie 2015 roku w zorganizowanych konsultacjach społecznych przedstawiliśmy koncepcję trasy Tramwaju na Naramowice w korytarzu projektowanej Nowej Naramowickiej. Stała się ona materiałem wyjściowym do opracowania ostatecznego projektu inwestycji.

Przyjęty przez ZDM jako standard Katalog. Kliknij aby otworzyć.

Katalog nawierzchni chodników. Czy tak podstawowy element infrastruktury miejskiej może decydować o charakterze przestrzeni, zwłaszcza zabytkowej? Uważamy, że tak. Miasto dobrze zaprojektowane, to takie które dba nawet o detale nie zauważane na co dzień. Pomysł na realizację Katalogu Nawierzchni zrodził się jesienią 2011 roku w głowie Kamila Żmiejwskiego podczas spacerów ulicami Starego Miasta. Do tego czasu panowała duża dowolność przy wyborze materiału z jakiego są zrobione chodniki. Decyzje podejmowano za każdym razem indywidualnie biorąc pod uwagę dostępne środki, rodzaj nawierzchni w okolicy czy nawet w ogóle nie zwracając uwagi na spójność nawierzchni. Dzięki temu w zabytkowych częściach miasta zdarzały się przypadki istnienia na jednej ulicy dwóch czy nawet więcej różnych wzorów chodników. Dlatego przy współpracy z Kołami Naukowymi z poznańskich uczelni oraz pod merytoryczną opieką prof. Wiesława Krzyżaniaka z Uniwersytetu Artystycznego powstał w 2013 roku Katalog Nawierzchni Chodników dla Starego Miasta. Na początku 2014 roku Zarząd Dróg Miejskich przyjął Katalog jako obowiązujący standard przy planowaniu remontów chodników na ternie Starego Miasta.

Razem, w marcu 2012 roku, przemierzyliśmy blisko 50 km chodników wykonują setki fotografii i sporo materiału kartograficznego. Na tej podstawie stworzyliśmy projekt Katalogu Nawierzchni Chodników, który w listopadzie 2012 roku, został zaprezentowany na Komisji Rewitalizacji. Nasza kilkumiesięczna praca zyskała uznanie wśród członków Komisji, którzy powierzyli nam wykonanie finalnego dokumentu.

Prace nad Katalogiem Nawierzchni Chodników wystartowały w sierpniu 2013 roku w zespole wszystkich kluczowych podmiotów. Połączyliśmy siły z prof. Krzyżaniakiem z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, pracownikiem istniejącego w latach 90 Biura Plastyka Miejskiego. Jego wiedza w aspekcie miejskich posadzek oraz małej architektury jest wręcz nieoceniona.

Cały materiał podlegał ciągłej konsultacji merytorycznej z Miejskim Konserwator Zabytków Panią Joanną Bielawską-Pałczyńską oraz zastępcą Dyrektora Katarzyną Bolimowską i Naczelnikiem Ireneuszem Woźnym z Zarządu Dróg Miejskich.

Katalog Nawierzchni Chodników etap I – Stare Miasto

Uchwała obywatelska ws. cen biletów.

Współpraca z kołami naukowymi.

Dobry remont.